tarasingh
Administrator Dr. Srimati Tara Singh









पुन्हा स्मशानी घडायचे ते घडून गेले!

 

पुन्हा स्मशानी घडायचे ते घडून गेले!
जणू दिले काम, लोक ऐसे रडून गेले!!

 

 

असेन अत्तर, असेन वा मी गुलाबपाणी!
कुणी मला लावुनी, कुणी शिंपडून गेले!!

 

 

कलेवराहून दीन झाले जिणे अखेरी.....
चितेवरी जायच्याच आधी, सडून गेले!

 

 

किती किना-यासमीप मी पोचलो खुबीने.....
कळायच्या आत, हाय, गलबत बुडून गेले!

 

 

किती शिताफी, किती सराईत बोलताना!
किती सनदशीर ते मला हासडून गेले!!

 

 

सुगंध किरकोळ, काळजाच्या कुपीत उरला!
तमाम तारुण्य, अत्तरासम उडून गेले!!

 

 

-------प्रा. सतीश देवपूरकर

 

HTML Comment Box is loading comments...